Τα fake news και τα hoaxes αποτελούν μια επικίνδυνη… ψηφιακή επιδημία. Ο ανοιχτός δημόσιος χώρος του Διαδικτύου γίνεται ένα επικίνδυνο βάθρο για να διαμορφώνει κάθε συντάκτης τη συλλογική συνείδηση ανάλογα με τα συμφέροντά του.

Από την Αγγελική Παναγοπούλου.

Το ελληνικό Διαδίκτυο διανύει επίσημα τη φάση της ενηλικίωσής του. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, με την περιορισμένη χρήση από ερευνητικά και ακαδημαϊκά κέντρα, φτάσαμε στην “έκρηξη” του 2017, όπου η διείσδυση του Διαδικτύου στον απλό χρήστη… χτύπησε το συντριπτικό ποσοστό του 92%, σύμφωνα με την αντίστοιχη έρευνα της Focus Bari!

Χωρίς να απαιτούνται πλεόν ειδικές γνώσεις για να χρησιμοποιήσει κάποιος το internet και με προωθητικά μέσα την εξάπλωση των Smartphones και την εδραίωση facebook/instagram/twitter ως μέσα κοινωνικής έκφρασης, το ελληνικό internet τα περιλαμβάνει πλέον όλα. Προτάσεις αγορών, ηλεκτρονικά καταστήματα, προσφορές και πληροφορίες. Πολλές πληροφορίες. Και μερικές φορές επικίνδυνα και ανεξέλεγκτα πολλές πληροφορίες.

Ο ελληνικός λαός μοιάζει πλέον με μισοναρκωμένο ακροατήριο μέσα σε ένα θέατρο παραλόγου. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποκαλύπτεται, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι λειτουργεί ως υπηρέτης αλλότριων συμφερόντων, παντελώς αδιάφορη για τις ολέθριες επιπτώσεις της πολιτικής της στη ζωή των πολιτών αυτής της χώρας. Με την απόφαση για “σκληρό lockdown” της Αττικής δίνει τη χαριστική βολή σε χιλιάδες επαγγελματίες, που ήδη στενάζουν από τα συνεχή κλεισίματα, βάζει την ταφόπλακα στον κλάδο της εστίασης και του λιανεμπορίου και καταδικάζει μια ολόκληρη γενιά με το κλείσιμο των σχολείων υποχρεωτικής εκπαίδευσης και τον εγκλεισμό των μαθητών στο ψηφιακό κλουβί της τηλεκπαίδευσης.

Επιμέλεια : Ιωσήφ Παπαδόπουλος.

O Στέλιος Τσανακτσής ασχολείται επαγγελματικά με τον χώρο της εστίασης και είναι ιδιοκτήτης εστιατορίου στην πιο όμορφη ίσως πόλη της Λέσβου, τον Μόλυβο. Πριν από δύο χρόνια αποφάσισε να πραγματοποιήσει ένα όνειρο 40 ετών. Να αποκτήσει ένα σκάφος για να απολαμβάνει τον χειμώνα, που δεν είναι ιδιαίτερα απασχολημένος με την επιχείρησή του, τις θαλασσινές βόλτες και το ψάρεμα.

Πριν από δύο χρόνια λοιπόν, ανήμπορος να βρει ένα μεταχειρισμένο σκάφος σε μια αξιοπρεπή κατάσταση, αποφάσισε να το ναυπηγήσει ο ίδιος με τη βοήθεια των δύο παιδιών του. Αγόρασε λοιπόν τα σχέδια ενός πεντάμετρου σκάφους από τον κ. Ψαθέρη, έριξε τσιμέντο σε ένα χωράφι, σκέπασε τον χώρο για να προφυλαχτούν αυτός και τα παιδιά του απ' τις καιρικές συνθήκες, και άρχισαν να ασχολούνται με τη ναυπήγηση.

Του Ελευθέριου Ρήνου.

Ταξιδεύοντας με απευθείας πτήση «charter» από την Ελλάδα προς τη Γερμανία, δύο πράγματα είναι που μου κάνουν πάντοτε εντύπωση. Το πρώτο είναι γλωσσολογικό. Έχω μια μικρή αλλεργία στη γερμανική γλώσσα και στο γεγονός ότι ενώ ο πιλότος προσπαθεί να μιλήσει αγγλικά, κανείς άλλος δεν θα το κάνει. Το δεύτερο είναι η υπακοή των Γερμανών κάθε ηλικίας σε οτιδήποτε τους πει το προσωπικό καμπίνας, χωρίς να χρειάζεται να το επαναλάβει.

Οι πτήσεις «charter» έχουν ένα θετικό και ένα αρνητικό. Συνήθως είναι φθηνότερες. Από την άλλη οι επιβάτες συνήθως προέρχονται από μία μόνο χώρα. Έχοντας ταξιδέψει με αντίστοιχες πτήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο προς την Ελλάδα, ήταν ξεκάθαρη η διάθεση των ξένων ταξιδιωτών.

Η Μάγδα Κοσσίδα σπούδασε γλωσσολογία στη Γαλλία και είναι ραψωδός και εκπληκτική αφηγήτρια. Έφυγε σε ηλικία 18 ετών απ' την Ελλάδα και επέστρεψε πέρυσι το καλοκαίρι στα πάτρια εδάφη. Είναι λάτρις της ελληνικής γλώσσας και της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Αυτή την εποχή ολοκληρώνει την "Ηρακλειάδα". Πρόκειται για ένα έπος που αναφέρεται στον μυθικό ήρωα Ηρακλή και μια προσπάθεια της Μάγδας να συνδέσει το τότε με το τώρα, καθώς πιστεύει ότι ο μύθος είναι πάντα ζωντανός και επίκαιρος στις ημέρες μας.

Την συνάντησα σήμερα το μεσημέρι και είχαμε την ακόλουθη συζήτηση.