Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Έχω ξαναγράψει για τα βιβλία τού μη νομικού Ιωάννη Καραμολέγκου, ο οποίος αναλύει το Σύνταγμά μας καλλίτερα από πλείστους όσους συνταγματολόγους και προτείνει διατάξεις που μπορούν να αναδείξουν τη λαϊκή κυριαρχία και την κατατρόπωση των λυμεώνων τού μόχθου του λαού. Τούτη τη φορά θα αναφερθώ στο νέο βιβλίο του που φέρει τον τίτλο «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΩΝ ΚΡΥΦΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΜΗΣ» και υπότιτλο «Οι θεσμικές παθογένειες που εγκλωβίζουν την Ελλάδα σε πορεία καταστροφής και ο δρόμος προς την Αναγέννηση».

Αντιγράφω το οπισθόφυλλο:        

«Όταν μία σύμπτωση επαναλαμβάνεται, παύει να είναι σύμπτωση. Όταν, μάλιστα, 216 θεσμικές παθογένειες λειτουργούν προς την ίδια κατεύθυνση, συνδέονται μεταξύ τους, αλληλοτροφοδοτούνται και προστατεύουν η μία την άλλη, η παρακμή παύει να μοιάζει με λάθος και αρχίζει να εμφανίζει τα χαρακτηριστικά οργανωμένου σχεδίου.

Ανακοίνωση της Κίνησης για την Προστασία των Νησίδων.

Πρόσφατα είδαμε πολλά δημοσιεύματα με αφορμή μία απόφαση του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), μετά από προδικαστικά ερωτήματα των Ιρλανδικών δικαστηρίων, που ξεκαθαρίζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να αδειοδοτούνται ή όχι αιολικά και άλλα έργα στις περιοχές Natura 2000. Την απόφαση ανέδειξε επικοινωνιακά το WWF ΕΛΛΑΣ, ενώ το ΥΠΕΝ απάντησε ότι έχει ήδη πράξει τα δέοντα, εκδίδοντας δύο Υπουργικές Αποφάσεις το 2023 για την προστασία των οικοτόπων και των πουλιών στο Δίκτυο Natura. Όμως εδώ το μεν WWF έχει στην ανακοίνωσή του μία κρίσιμη παράλειψη, που σχετίζεται με τη δική του στάση στο θέμα του Natura 2000 από το 2012 μέχρι και σήμερα, ενώ το ΥΠΕΝ απλώς ψεύδεται και προσπαθεί να εξαπατήσει όσους δεν γνωρίζουν.

Η πραγματικότητα είναι ότι η ελληνική διοίκηση, ανεξαρτήτως κυβέρνησης, παραβιάζει συστηματικά τις δύο βασικές Οδηγίες για το Δίκτυο Natura 2000 (για τους οικοτόπους και για τα πουλιά) σε όλες ανεξαιρέτως τις αδειοδοτήσεις έργων εντός των περιοχών Natura. Από την άλλη, περιβαλλοντικές οργανώσεις με διεθνή εμβέλεια, όπως το WWF και η Greenpeace, δεν έχουν αναλάβει καμία ουσιαστική νομική πρωτοβουλία από τον Ιούλιο του 2012, όταν έληξε η προθεσμία συμμόρφωσης της ελληνικής διοίκησης με τη νομοθεσία για το Δίκτυο Natura, έως και σήμερα, ώστε να τερματιστεί αυτό το απαράδεκτο καθεστώς.

Του Ιωάννη Χαραλαμπόπουλου.

Μέχρι τη δεκαετία του 1970 τα πράγματα ήταν σχετικά ήρεμα στη χώρα μας, από απόψεως πυροπροστασίας και απειλών πυρκαγιών. Μετά, όλως... "τυχαίως", άρχισαν να ξεσπούν τα... κρούσματα...

Παλαιότερα η χώρα ήταν αντιμέτωπη με τους "οικοπεδοφάγους". Μετά απέδιδαν τις πυρκαγιές σε "απροσεξίες" και σε "αμέλεια". Ύστερα, ήρθε η σκληρή και αδυσώπητη πραγματικότητα. Τις φωτιές, ένα μεγάλο μέρος τουλάχιστον αυτών, γιατί υπάρχουν και οι εξ αμελείας εμπρησμοί, οφείλονται σε οργανωμένα συμφέροντα, που είτε έχουν σχέση με αποχαρακτηρισμό δασικών εκτάσεων και ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων (ανεμογεννήτριες κ.α.), είτε κυρίως, σχετίζονται με την υπόγεια δράση μυστικών υπηρεσιών που επιδιώκουν να επιφέρουν την κλιματική αλλαγή (με πολλαπλές στοχεύσεις), αλλά και να αποτεφρώσουν τη χώρα μας, μετερχόμενοι ασύμμετρων απειλών...

Γράφει ο Σωτήρης Καλαμίτσης.

Ψάχνω χρόνια τώρα να βρω κάτι καλό, για να πάψω να μουρμουράω,  γκρινιάζω  και βρίζω. Αλλά πριν γράψω γι’ αυτό οφείλω να αντιγράψω τούτο το τιτίβισμα και να σημειώσω ότι χάρη σε αυτούς τους ελάχιστους [ελαχιστότατους που λένε οι μορφωμένοι] ανθρώπους εξακολουθούμε να υπάρχουμε ως έθνος.  

@AretiAthanasiu

«Τον γνωρίζετε αυτόν τον Άνθρωπο;
Περιμένοντας σήμερα στην αναμονή για το σπήλαιο του Διρού μια κοπέλα έπεσε στα σκαλοπάτια και χτύπησε στο πρόσωπο. Στην προσπάθειά της να σηκωθεί λιποθύμησε και έπεσε κάτω ξανά.

Αμέσως έσπευσε η σύζυγος μου, η οποία είναι γιατρός, για να της παράσχει τις πρώτες βοήθειες. Μαζεύτηκε κόσμος γύρω από την κοπέλα για να δημιουργήσουν σκιά με πετσέτες και να της δίνουν νερό και κουράγιο.

Επί τουλάχιστον μία εβδομάδα, τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες αλιεύουν παράνομα εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, σε μία από τις πλέον ευαίσθητες και οικολογικά σημαντικές θαλάσσιες περιοχές του Αιγαίου, μεταξύ Σάμου, Φούρνων και Πάτμου, εφαρμόζοντας μία από τις πλέον καταστροφικές αλιευτικές μεθόδους για τα θαλάσσια οικοσυστήματα.
    
Με πρόσχημα και αφετηρία μία μικρή έκταση διεθνών υδάτων νότια της Σάμου, περίπου 8 × 13 χιλιομέτρων, η οποία θα μπορούσε να αλιευθεί από μία μόνο μηχανότρατα μέσα σε λίγες ώρες, τέσσερις τουρκικές μηχανότρατες δραστηριοποιούνται αδιάκοπα στην ευρύτερη περιοχή, νότια της Σάμου και πέριξ των Φούρνων, των Αρκιών, της Πάτμου και του Αγαθονησίου, αλιεύοντας αδιάλειπτα επί τουλάχιστον επτά ημέρες και νύχτες. Το περιστατικό αυτό δεν είναι πρωτόγνωρο· αντίθετα, επαναλαμβάνεται και επιδεινώνεται χρόνο με τον χρόνο.

Το πλέον ανησυχητικό είναι ότι, κατά τη διάρκεια της νύχτας, η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανεξέλεγκτη. Σύμφωνα με μαρτυρίες αλιέων και κατοίκων της περιοχής, αλλά και με καταγραφές από τα ερευνητικά σκάφη του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος, οι συγκεκριμένες μηχανότρατες εισέρχονται εντός της προστατευόμενης θαλάσσιας περιοχής των Φούρνων. Η περιοχή αυτή θεσμοθετήθηκε τον Ιούνιο του 2025 ως η πρώτη στην Ελλάδα, όπου ισχύει καθολική απαγόρευση της αλιείας με μηχανότρατες, με στόχο την προστασία των μοναδικών κοραλλιογενών οικοσυστημάτων της, αποτελώντας ορόσημο για τη θαλάσσια προστασία στη χώρα.